چون تعلّم اين علوم در شرع أنور نيامده است ، بنابراين از زمرهء بدعت‌ها و احدوثه‌هائى است كه بايد از آن دورى گزيد . پاسخ آنست كه : أوّلًا : دعوت به عقل و تعقّل ، و فكر و تفكّر ، آيات قرآنِ ما را و سراسر أحاديث ما را فرا گرفته است ؛ « 1 » پس چگونه مىتوان گفت كه به علوم عقليّه ترغيب نشده است ؟ أحاديث متضافره بلكه متواتره در دعوت به علم و تعلّم و استفاده از محضر عالم ، « 2 » چنان كه در امور اعتقاديّه و مسائل اصوليّه باشد مگر غير از دعوت به علوم عقليّه است ؟ و نيز چون مىدانيم كه غايت خلقت بشر كمال اوست از نقطهء نظر عقل علمى و عملى ، و وصول به درجات توحيد و معرفت ذات

--> ( 1 ) - در مورد دعوت به عقل و تعقّل ، در « الميزان » ج 5 ، ص 254 و 255 آيات متعدّدى را در اين باره بيان فرموده ، و در « كافى » ج 1 ، كتاب العقل و الجهل ، ص 10 تا ص 29 بيش از 34 روايت را در فضيلت عقل بيان فرموده است . و در مورد تفكّر ، در « بحار الأنوار » ج 71 ، أبواب مكارم الأخلاق ، باب 80 ( ص 314 تا ص 328 ) را به اين موضوع اختصاص داده و ابتداءً آيات وارده در تفكّر را ذكر نموده و سپس روايات را ايراد فرموده است - م . ( 2 ) - در مورد دعوت به علم و تعلّم ، مرحوم شهيد ثانى أعلى الله مقامه دركتاب « منية المريد » در مقدّمه ، ص 5 تا ص 35 مفصّلًا آيات و روايات و كلمات بزرگان و نيز دليل عقلى اين بحث را بيان فرموده‌اند - م .